آموزش بازارهای مالی از جمله مواردی است که همواره باید تمام افراد جامعه آن را فرا بگیرند.بر خلاف تصور عمومی سرمایه‌گذاری فقط محدود به بورس و ارزهای دیجیتال و … نیست. هر مارکتی که دارای پتانسیل کسب سود و جریان نقدینگی باشد بازار مالی محسوب می‌شود. فارکس، ارزهای دیجیتال، بورس اوراق بهادار از جمله بازارهای با نقدینگی بالا هستند. خودرو، ملک، صنعت نوع دیگری در بازارهای مالی محسوب می‌شوند. سرمایه‌گذاری در فلزات مثل طلا، نقره و … حالت دیگری از فعالیت در مارکت‌های مالی است.
تنوع و گستردگی در این بازارهای مالی بسیار زیاد است. به همین دلیل قبل از ورود به این بازارها باید هدف ورود مشخص باشد. شما می توانید در این مارکت نقش سرمایه‌گذار یا تریدر را داشته باشید. اما اگر تمایل ندارید به صورت مستقیم ورود کنید، قطعا برای اطلاع از جریان سرمایه‌گذاری در مواردی مثل خرید و فروش ملک یا پس‌انداز و … قطعا باید دانش مالی کافی داشته باشید. برای فعالیت درست در فرایند سرمایه‌گذاری و عبور از بحران‌ها مالی همچنین مدیریت ریسک و دارایی ارتقا دانش مالی ضروری است. گروه مالی پاکدامن با انتشار مقالات مختلف در تمام زمینه‌های مالی شما را همراهی می‌کند.
بازار سرمایه ایران در سال‌های اخیر با گسترش ابزارهای مالی متنوع، فرصت‌های جدیدی را برای سرمایه‌گذاران ایجاد کرده است. یکی از این ابزارها صندوقهای بخشی (Sector Funds) هستند که با تمرکز بر یک صنعت یا بخش خاصی از اقتصاد فعالیت می‌کنند.
این نوع صندوقها به سرمایه گذاران اجازه می‌دهند تا به صورت غیرمستقیم و با مدیریت حرفه‌ای، در صنایع منتخب مانند محصولات شیمیایی، بانکی، فلزات اساسی یا سایر صنایع سرمایه گذاری کنند.
صندوق بخشی چیست؟
صندوق بخشی نوعی از صندوقهای سرمایه گذاری مشترک است که تمرکز اصلی خود را بر سهام شرکت‌های فعال در یک بخش مشخص از اقتصاد می‌گذارد. به عنوان مثال، صندوق بخشی بانکی تنها در سهام بانک‌ها و مؤسسات مالی سرمایه گذاری می‌کند.
در حالی که صندوق بخشی فلزات اساسی ترکیبی از سهام شرکت‌های فولادی، مسی و معدنی را در پرتفوی خود دارد. این تمرکز موضوعی، باعث می‌شود عملکرد صندوق به طور مستقیم تحت تأثیر وضعیت همان صنعت قرار گیرد و در نتیجه اگر آن صنعت در دوره‌ای رونق داشته باشد، صندوق نیز بازدهی بالایی خواهد داشت؛ اما در دوره رکود ممکن است افت قابل توجهی تجربه کند.
نحوه عملکرد صندوقهای بخشی
صندوقهای بخشی نیز مانند سایر صندوقها، توسط نهادهای مالی دارای مجوز از سازمان بورس و اوراق بهادار اداره می‌شوند. سرمایه گذاران با خرید واحدهای این صندوقها، در واقع مالک بخشی از دارایی‌های آن می‌شوند و مدیر صندوق وظیفه دارد ترکیب دارایی‌ها را بر اساس اهداف تعیین شده و تحلیل بنیادی صنعت مورد نظر انتخاب کند.
دارایی این صندوقها معمولاً به سه بخش تقسیم می‌شود:
سهام شرکت‌های فعال در صنعت هدف (بخش اصلی پرتفوی صندوق)
اوراق با درآمد ثابت برای کنترل ریسک
وجه نقد و سپرده بانکی برای نقدشوندگی و پوشش نوسانات کوتاه مدت
ارزش خالص دارایی‌ها یا NAV این صندوقها به صورت روزانه محاسبه و در سامانه‌های رسمی (مانند «فیپیران» یا سایت صندوق) منتشر می‌شود و سرمایه گذار می‌تواند بر اساس تغییرات NAV، تصمیم به خرید یا فروش واحدهای خود بگیرد.
مزایای سرمایه گذاری در صندوق های بخشی
سرمایه گذاری در صندوق های بخشی، امتیازاتی دارد که آن را به گزینه ای جذاب برای برخی سرمایه گذاران تبدیل می‌کند.
با توجه به تمرکز صندوق بر صنایع با بازدهی بالا در دوره‌هایی که یک صنعت خاص به دلیل شرایط اقتصادی، صادراتی یا سیاست‌های دولتی رشد می‌کند، این صندوقها می‌توانند سود قابل توجهی نصیب سرمایه گذاران کنند.
همچنین با توجه به مدیریت حرفه‌ای که در رابطه با ترکیب دارایی‌ها و زمان‌بندی خرید و فروش توسط مدیران متخصص انجام می‌شود، نیازی به دانش تخصصی عمیق از صنعت مورد نظر برای سرمایه گذار وجود ندارد.
این صندوق ها از شفافیت بالایی برخوردار هستند و موظف به ارائه گزارش‌های دوره‌ای از عملکرد، ترکیب دارایی‌ها و ارزش روز سرمایه گذاری هستند. به علت تنوعی که این صندوق ها دارند، امکان انتخاب صندوقهای مختلف در بخش‌های گوناگون (مثل خودرویی، بانکی، دارویی و…) برای سرمایه گذار فراهم شده است.
معایب و ریسک‌های صندوقهای بخشی
در کنار مزایا، صندوقهای بخشی محدودیتها و ریسک‌هایی نیز دارند که باید در نظر گرفته شود:
ریسک تمرکز سرمایه در یک صنعت خاص باعث می‌شود نوسانات آن صنعت به طور مستقیم روی بازده صندوق اثر بگذارد و اگر صنعت مورد نظر دچار رکود شود، می‌تواند باعث کاهش بازدهی و حتی زیان صندوق نیز شود.
وابستگی به شرایط اقتصادی و سیاسی ممکن است صنایع خاص را به شدت تحت تأثیر سیاست‌های ارزی، صادراتی و یا نرخ بهره قرار دهد و باید مورد توجه قرار بگیرد.
تنوع کمتر در دارایی‌های صندوق نسبت به صندوقهای سهامی، با توجه به اینکه تنها یک صنعت پوشش داده می‌شود، می‌تواند باعث افزایش ریسک کلی پرتفوی صندوق در مقایسه با صندوقهای سهامی شود.
صندوقهای بخشی فعال در بازار سرمایه ایران
در ایران، صندوقهای بخشی عمدتاً در حوزه‌هایی مانند پتروشیمی، فلزات اساسی، بانک و بیمه، انرژی، خودرویی، دارویی و … فعالیت دارند. برای مثال، برخی از صندوقهای بخشی فلزات در دوره‌های افزایش قیمت جهانی فلزات، بازدهی چشمگیری داشته اند.
این صندوقها عمدتاً به صورت ETF در بورس معامله می‌شوند؛ یعنی سرمایه‌گذار می‌تواند مانند سهام، واحدهای صندوق را از طریق سامانه کارگزاری‌های مختلف در ساعت معاملات خرید و فروش کند. برخی دیگر نیز به صورت صندوقهای صدور و ابطالی عمل می‌کنند که مستقیماً از طریق سایت صندوق خرید و فروش می‌شوند.
معیارهای انتخاب صندوق بخشی مناسب
هنگام انتخاب یک صندوق بخشی، سرمایه‌گذار باید به چند عامل کلیدی توجه کند:
عملکرد تاریخی صندوق در مقایسه با شاخص صنعت مربوطه
سابقه و اعتبار تیم مدیریتی صندوق
ارزش معاملات و نقدشوندگی واحدهای صندوق
ترکیب دارایی‌ها و نسبت سهام به اوراق با درآمد ثابت
کارمزدها و هزینه‌های مدیریت صندوق
ترکیب این عوامل نشان می‌دهد که صندوق مورد نظر تا چه اندازه در مدیریت ریسک و کسب بازده متعادل موفق بوده است.
مقایسه صندوقهای بخشی با صندوقهای سهامی و شاخصی
در مقایسه با صندوقهای سهامی، صندوقهای بخشی تمرکز بیشتری بر صنعت خاصی دارند و بنابراین ریسک و پتانسیل بازدهی بالاتری دارند. همچنین صندوقهای سهامی با تنوع بیشتری که در دارایی‌های صندوق دارند، می‌توانند نوسانات را کاهش دهند.
صندوقهای بخشی از صندوقهای شاخصی فعال‌تر هستند و مدیر صندوق می‌تواند با انتخاب سهم‌های برتر در صنعت خاص، بازدهی بیشتری از شاخص کسب کند. در حالی که صندوق شاخصی صرفاً عملکردی مشابه شاخص کل یا شاخص صنعت دارد.
جمع بندی
صندوقهای بخشی در بازار سرمایه ایران، ابزاری مناسب برای سرمایه گذارانی هستند که به یک صنعت خاص باور و شناخت دارند و می‌خواهند از رونق آن بخش بیشترین بهره را ببرند، بدون اینکه مستقیماً در تک سهم‌های پر ریسک آن صنعت سرمایه گذاری کنند.
با این حال، نباید فراموش کرد که ریسک تمرکز در این نوع صندوقها بالاتر از سایر انواع صندوقهای سرمایه گذاری است. بنابراین انتخاب آنها باید با تحلیل دقیق، بررسی روند صنعت و در نظر گرفتن افق زمانی سرمایه‌گذاری انجام شود.
در نهایت، صندوقهای بخشی را می‌توان راهکاری هوشمند برای سرمایه‌گذاری هدفمند در صنایع منتخب دانست؛ به ویژه برای کسانی که به جای تنوع بیش از حد، به تمرکز بر فرصت‌های خاص اعتقاد دارند.
در دنیای سرمایه‌گذاری، همیشه دو دسته سرمایه‌گذار وجود دارند: کسانی که تلاش می‌کنند بازار را شکست دهند و کسانی که ترجیح می‌دهند همراه با بازار حرکت کنند. صندوقهای شاخصی (Index Funds) برای دسته دوم طراحی شده‌اند. یعنی سرمایه‌گذارانی که می‌خواهند بدون صرف زمان زیاد برای تحلیل سهام، بازدهی نزدیک به بازده کل بازار داشته باشند.
در این بلاگ، به زبان ساده به بررسی صندوقهای شاخصی، نحوه کارکرد آنها، مزایا و ریسک‌های مرتبط با این صندوق ها خواهیم پرداخت. در نهایت مشخص خواهیم کرد که این ابزار سرمایه‌گذاری برای چه افرادی مناسب‌تر است. ثبل از شروع مطالعه این مقاله از شما دعوت می‌کنیم با انواع صندوقهای سرمایه‌گذاری آشنا شوید.
صندوق شاخصی چیست؟
صندوق شاخصی نوعی صندوق سرمایه‌گذاری مشترک یا ETF است که هدفش تقلید از عملکرد یک شاخص مشخص در بازار بورس است. مدیر این صندوقها در تلاش برای انتخاب بهترین سهام بازار نیستند بلکه در ترکیب دارایی صندوق دقیقاً همان سهام و با همان وزن‌هایی خریداری می شود که در شاخص هدف وجود دارد.
برای مثال، اگر شاخص کل بورس ۳۰ درصد از ارزش خود را از صنایع فلزی بگیرد، صندوق شاخصی مرتبط نیز حدود ۳۰ درصد از دارایی خود را به سهام همین صنعت اختصاص می‌دهد. بنابراین بازدهی صندوق تقریباً معادل بازده شاخص خواهد بود.
به زبان ساده، صندوق شاخصی تلاشی برای «برد در برابر بازار» نیست؛ بلکه راهی است برای «حرکت هم‌سو با بازار»
صندوقهای شاخصی در بورس ایران چگونه کار می‌کنند؟
در بورس ایران، بیشتر صندوقهای شاخصی در قالب ETF فعالیت می‌کنند. یعنی واحدهای آنها مانند سهام عادی از طریق سامانه های معاملاتی کارگزاری قابل خرید و فروش در بازار هستند. مدیر صندوق ترکیب پرتفوی را مطابق با شاخص هدف می‌چیند و هر زمان شاخص دچار تغییر شود، ترکیب صندوق نیز به همان نسبت تعدیل می‌شود.
مثلاً اگر شرکت جدیدی به شاخص افزوده شود یا وزن سهمی در شاخص تغییر کند، صندوق شاخصی نیز آن را بهروزرسانی می‌کند. در حال حاضر صندوق‌هایی وجود دارند که شاخص‌های مختلفی مانند شاخص کل، شاخص هم‌وزن، شاخص ۳۰ شرکت بزرگ یا شاخص ۵۰ شرکت فعال‌تر را دنبال می‌کنند.
ویژگی‌های اصلی صندوقهای شاخصی
این صندوق ها دارای مدیریت غیر فعال (Passive Management) هستند. یعنی مدیر صندوق تصمیم گیر فعال نیست و هدفش هم سو شدن با حرکت شاخص هدف است. همچنین در این صندوق ها چون نیاری به تحلیل بنیادی یا معاملات پر هزینه نیست کارمزد مدیریت نسبت به سایر صندوق های سرمابه گذاری پایین تر است.
در این صندوق ها با توجه به اینکه ترکیب دارایی صندوق مشخص و قابل مشاهده است و دقیقاً همان اجزای شاخص هدف است می توان گفت از شفافیت بالایی برخوردار هستند. صندوقهای شاخصی در معرض نوسانات کلی بازار هستند و از ریسک انتخاب سهم خاص مصون‌اند. اما اگر بازار و شاخص هدف نزولی شود، این صندوق ها نیز افت می‌کنند، در نتیجه این صندوق ها درگیر با ریسک سیستماتیک هستند.
صندوقهای شاخصی دارای قابلیت نقدشوندگی بالایی هستند به ویژه در صندوقهای ETF، خرید و فروش در طول روز همانند سهام انجام می‌شود.
تفاوت صندوقهای شاخصی و صندوقهای سهامی
در ظاهر، هر دو نوع صندوق در بازار سهام فعال‌اند. اما تفاوت‌شان در استراتژی مدیریت و ترکیب دارایی‌ها است. صندوقهای سهامی به صورت فعال مدیریت می‌شوند و مدیر صندوق با استفاده از روش‌های تحلیلی و بررسی صنایع مختلف تصمیم می‌گیرد کدام سهام در پرتفوی صندوق باشند.
در نتیجه ترکیب دارایی در این صندوقها دائماً در حال تغییر و ممکن است وزن صنایع مختلف بر اساس تحلیل مدیر تنظیم شود و هدف، کسب بازدهی بیشتر از شاخص کل است. در مقابل، صندوقهای شاخصی مدیریت غیرفعال دارند و ترکیب دارایی آنها از پیش توسط شاخص هدف مشخص می‌شود.
اگر شاخص کل شامل ۳۰٪ فلزات، ۲۰٪ پتروشیمی و ۱۰٪ بانکی‌ها باشد، صندوق شاخصی نیز دقیقاً با همین نسبت سرمایه‌گذاری می‌کند و مدیر صندوق اجازه تغییر دلخواه ترکیب را ندارد و تنها وظیفه اش تطبیق سبد با شاخص هدف است.
مزایای صندوقهای شاخصی
سادگی و دسترسی آسان یکی از ویژگی های این صندوق ها است. برای سرمایه‌گذاری در صندوق شاخصی نیازی به دانش تحلیلی یا پیگیری روزانه بازار نیست و کافی است بدانید صندوق کدام شاخص را دنبال می‌کند و به رشد آن شاخص باور داشته باشید.
همچنین به دلیل حذف تحلیل‌های پیچیده و معاملات پرتعداد، کارمزد مدیریت در این صندوقها معمولاً کمتر از سایر صندوق های سرمایه گذاری است. با توجه به ترکیب دارایی این صندوق ها، با خرید واحد یک صندوق شاخصی، در واقع در ده‌ها سهم به صورت همزمان سرمایه‌گذاری می‌کنید و این تنوع می تواند منجر به کاهش ریسک شود.
با توجه به اینکه عملکرد صندوق شاخصی معمولاً اختلاف بسیار کمی با بازدهی شاخص دارد، بنابراین در بلندمدت بازدهی آن هم‌جهت با رشد کلی بازار خواهد بود. بنابراین صندوقهای شاخصی برای سرمایه‌گذاران صبور، ابزاری مؤثر برای رشد تدریجی سرمایه هستند.
معایب و محدودیت‌های صندوق های شاخصی
به دلیل وابستگی کامل به شرایط بازاراگر شاخص هدف وارد روند نزولی شود صندوق شاخصی هم به همان نسبت افت می‌کند و هیچ تصمیم مدیریتی برای کاهش زیان وجود ندارد. نبود امکان انتخاب سهام برتر یکی دیگر از محدودیت های این صندوق ها هستند و مدیر صندوق حتی اگر بداند سهمی عملکرد ضعیفی دارد، موظف است آن را در پرتفوی صندوق نگه دارد تا شاخص به درستی منعکس شود.
همچنین در زمان‌هایی که بازار روند صعودی پرقدرت دارد، صندوقهای شاخصی به علت تمرکز بالا بر روی شاخص های هدف ممکن است عملکرد ضعیف تری نسبت به سایر صندوق ها داشته باشند.
چگونه صندوق شاخصی مناسب انتخاب کنیم؟
برای انتخاب بهترین صندوق شاخصی باید چند نکته مهم را در نظر گرفت:
شاخص هدف: به این نکته توجه داشته باشید که صندوق از کدام شاخص پیروی می‌کند. شاخص هم وزن معمولاً نوسان متعادل تری نسبت به شاخص کل دارد.
نقد شوندگی و حجم معاملات: صندوق‌هایی با ارزش خالص دارایی بالا و حجم معاملات مناسب، خروج راحت تری برای سرمایه‌گذار فراهم می‌کنند.
کارمزدها: در صندوقهای شاخصی، تفاوت اندک در کارمزد می‌تواند در بلندمدت تأثیر زیادی بر سود نهایی بگذارد.
عملکرد تاریخی: با نوجه به کارکرد این صندوق ها بهتر است صندوقی انتخاب شود که سابقه و عمملکرد تاریخی آن نشانگر این باشد که صندوق هم سو با شاخص هدف حرکت می کند.
اعتبار مدیر و متولی: مدیریت حرفه ای و شفافیت اطلاعات از عوامل مهم اعتماد به صندوق هستند و باید مورد توجه قرار بگیرند.
صندوقهای شاخصی برای چه کسانی مناسب‌اند؟
این صندوقها گزینه ای ایده آل برای سرمایه‌گذارانی هستند که زمان یا دانش کافی برای تحلیل بازار ندارند. اما می‌خواهند با ریسک متعادل در رشد کلی بازار شریک شوند. همچنین این صندوق ها برای افرادی مناسب است که به دنبال سرمایه‌گذاری بلندمدت هستند و ترجیح می‌دهند استراتژی ساده و شفاف داشته باشند.
به ویژه برای سرمایه‌گذاران تازه کار، صندوق شاخصی راهی کم هزینه و مطمئن برای ورود به بازار سرمایه محسوب می‌شود.
جمع‌بندی، بازتابی از کل بازار در یک صندوق
صندوقهای شاخصی ابزاری ساده، شفاف و کم هزینه هستند. این ابزارها به سرمایه‌گذاران امکان می‌دهند بدون دغدغه انتخاب سهم، در رشد کلی بازار سهیم شوند. این صندوقها نه تنها برای افراد تازه کار، بلکه برای سرمایه‌گذاران حرفه‌ای نیز که به دنبال تنوع و تعادل در پرتفوی خود هستند کاربردی خواهند بود.
در نهایت، موفقیت در سرمایه‌گذاری با این صندوقها همانند کل بازار، به صبر و دید بلندمدت وابسته است و باید توجه داشت حرکت هم سو با بازار همیشه سریع ترین مسیر نیست، اما معمولاً مطمئن ترین مسیر است.
صندوقهای مختلط گزینهای جذاب برای کسانی هستند که می‌خواهند تعادلی بین ریسک و بازده برقرار کنند. بازار سرمایه ایران طی سال‌های اخیر رشد قابل توجهی داشته و افراد زیادی به دنبال راه‌هایی برای سرمایه‌گذاری مطمئن‌تر هستند. بسیاری از سرمایه‌گذاران تازه‌وارد و حتی حرفه‌ای با توجه به مفهوم سواد مالی، به جای خرید مستقیم سهام یا اوراق، به صندوقهای سرمایه‌گذاری روی آورده‌اند.
این صندوقها به‌طور همزمان بخشی از دارایی را در سهام و بخشی دیگر را در اوراق با درآمد ثابت مانند سپرده بانکی و اوراق مشارکت و غیره سرمایه‌گذاری می‌کنند. در نتیجه، صندوق هایی با ریسک متوسط و بازده متعادل هستند که به دلیل ترکیب دارایی متنوع برای شرایط رکود و رو به رشد بازار سرمایه می توانند انتخاب مناسبی باشند.
در ادامه با ویژگی‌ها، عملکرد و نحوه سرمایه‌گذاری در صندوقهای مختلط آشنا می‌شویم.
صندوق مختلط چیست و عملکرد آن به چه شکل است؟
صندوق مختلط، نوعی صندوق سرمایه‌گذاری است که معمولاً بین ۴۰ تا ۶۰ درصد دارایی خود را در سهام و مابقی را در اوراق کم‌ریسک سرمایه گذاری می کند. این ترکیب به سرمایه‌گذار اجازه می‌دهد از رشد بازار سهام بهره ببرد و همزمان بخشی از سرمایه خود را در دارایی‌های مطمئن حفظ کند.
مدیران حرفه‌ای صندوق با بهره گیری از تیم تحلیلی قوی و با توجه به شرایط موجود ترکیب دارایی‌ها را مدیریت می‌کنند تا ریسک کلی صندوق کاهش یافته و بازدهی متعادل ارائه شود. به این ترتیب، سرمایه‌گذار نیازی به دانش تخصصی یا زمان طولانی برای مدیریت مستقیم سرمایه خود ندارد.
صندوقهای مختلط در مقایسه با سایر صندوقهای سرمایه گذاری
اگرچه تمرکز ما بر صندوقهای مختلط است، اما مقایسه کوتاهی با دو نوع دیگر از صندوق های سرمایه گذاری می‌تواند جایگاه آنها را بهتر نشان دهد: صندوقهای سهامی عمدتاً در سهام سرمایه‌گذاری می‌کنند و بازدهی بالقوه بالاتری دارند، اما با نوسانات و ریسک های بیشتری رو به رو هستند.
همچنین صندوقهای درآمد ثابت بخش عمده دارایی را در اوراق کم‌ریسک سرمایه گذاری می کنند، در نتیجه ریسک پایینی دارند، اما بازدهی آنها محدود است. صندوقهای مختلط با ترکیبی میان این دو نوع صندوق، امکان بهره بردن از رشد بازار سهام را فراهم می‌کنند و همزمان ریسک کلی سرمایه را کنترل می‌کنند.
ویژگی‌ها و مزایا
یکی از مهم‌ترین مزایای صندوقهای مختلط، تعادل میان ریسک و بازده است. به دلیل سرمایه‌گذاری همزمان در سهام و اوراق با درآمد ثابت، سرمایه‌گذار می‌تواند هم از رشد بازار بهره ببرد و هم از افت شدید قیمت‌ها مصون بماند. همچنین این صندوقها تنوع پرتفوی سرمایه‌گذار را افزایش می‌دهند. زیرا دارایی‌ها در چند نوع اوراق و سهام مختلف تقسیم می‌شوند و ریسک کلی کاهش می‌یابد.
بسیاری از صندوقهای مختلط به صورت ETF در بورس عرضه می‌شوند و می‌توان آنها را مانند سهام، به صورت آنلاین خرید و فروش کرد که این ویژگی باعث نقدشوندگی بالا و امکان مدیریت سریع سرمایه می‌شود.
مزیت دیگر این صندوقها مدیریت حرفه‌ای آن‌هاست. تیم متخصص صندوق، ترکیب دارایی‌ها را با توجه به شرایط بازار و وضعیت اقتصادی موجود مدیریت می‌کند و سرمایه‌گذار نیازی به تحلیل روزانه بازار ندارد. همچنین سرمایه‌گذاری حتی با مبالغ نسبتاً کم امکان‌پذیر است، که این صندوقها را برای طیف وسیعی از افراد جذاب می‌کند.
معایب
هرچند صندوقهای مختلط مزایای قابل توجهی دارند، اما محدودیت‌هایی نیز دارند که سرمایه‌گذاران باید به آن توجه کنند. یکی از مهم‌ترین معایب، بازدهی محدود در شرایط صعود شدید بازار بورس است. وقتی شاخص بورس رشد زیادی دارد، صندوقهای سهامی معمولاً بازدهی بیشتری ایجاد می‌کنند.
همچنین صندوقهای مختلط نیز با ریسک بازار مواجه هستند. هرچند کمتر از صندوقهای سهامی، اما افت قیمت سهام می‌تواند ارزش دارایی صندوق را کاهش دهد. در صندوق های مختلطی که به صورت صدور و ابطالی هستند، سرمایه گذاران باید به محدودیت در خرید واحدهای صندوق و مدیریت سریع نقدینگی توجه داشته باشند.
نحوه خرید و انتخاب صندوق مختلط مناسب برای سرمایه گذاری
سرمایه‌گذاری در صندوقهای مختلط ساده و قابل دسترس است. بسیاری از این صندوقها به شکل ETF در بورس عرضه می‌شوند و می‌توان آنها را به صورت آنلاین، مشابه سهام خرید و فروش کرد. این امکان نقدشوندگی بالا و مدیریت آسان سرمایه را فراهم می‌کند.
برای سرمایه‌گذاری کافی است:
در سامانه سجام ثبت‌نام کرده و احراز هویت شوید.
صندوق معتبر با سابقه عملکرد و تیم مدیریت مطمئن انتخاب کنید.
واحدهای صندوق را خریداری کنید.
در نظر داشته باشید صندوقهای صدور و ابطالی از طریق سایت یا اپلیکیشن صندوق قابل خرید هستند. صندوقهای ETF از طریق سامانه معاملاتی کارگزاری ها و به صورت آنلاین قابل معامله‌اند.
توجه به سابقه و عملکرد صندوق، تیم مدیریتی و تحلیلی قوی، حجم و ترکیب دارایی های صندوق، شفافیت اطلاعات و نحوه خرید و فروش واحدهای صندوق به شما کمک می‌کند بهترین گزینه متناسب با اهداف مالی خود را انتخاب کنید.
صندوق های مختلط مناسب چه کسانی هستند؟
این صندوق ها با توجه به ترکیب دارایی ها و تنوع بخشی در پرتفوی خود و تعادلی که بین ریسک و بازده برقرار می کنند، برای سرمایه گذارانی مناسب‌اند که ریسک پذیری متوسط دارند و به دنبال کسب بازدهی همراه با حفظ ارزش سرمایه در میان مدت و بلند مدت هستند.
همچنین افرادی که زمان و دانش کافی برای تحلیل شرایط بازار را ندارند، با توجه به مدیریت حرفه ای این صندوق ها می توانند بخشی از سرمایه خود را در صندوق های مختلط سرمایه گذاری کنند.
جمع بندی
در نهایت می توان گفت انتخاب صندوق مختلط بیشتر شبیه انتخاب یک “مدیر برنامه” برای سرمایه شماست. کسی که بخشی از سرمایه‌تان را وارد سهام می‌کند تا در رشد بازار شریک باشید و بخشی را در اوراق کم ریسک سرمایه گذاری می کند تا آرامش خاطر داشته باشید.
به همین دلیل این صندوقها بیش از آنکه صرفاً یک ابزار مالی باشند، نوعی سبک سرمایه‌گذاری متعادل را معرفی می‌کنند. صندوقهای مختلط همان نقطه تعادلی هستند که می‌تواند در بلندمدت برایتان نتیجه‌ای پایدار و منطقی ایجاد کند.
صندوق سهامی یک نهاد مالی تحت نظارت سازمان بورس و اوراق بهادار است که سرمایه‌های خرد و کلان سرمایه‌گذاران را تجمیع کرده و عمده دارایی خود را در سهام شرکت‌های پذیرفته‌شده در بورس یا فرابورس سرمایه‌گذاری می‌کند.
بازار سرمایه ایران در سال‌های اخیر به یکی از مقاصد سرمایه‌گذاری برای افراد حقیقی و حقوقی تبدیل شده است. در این بازار، ابزارهای متنوعی برای سرمایه‌گذاری وجود دارد که هرکدام متناسب با سطح ریسک‌پذیری، بازده مورد انتظار و اهداف مالی سرمایه‌گذاران طراحی شده‌اند. در میان این ابزارها، صندوقهای سهامی جایگاه ویژه‌ای دارند.
این صندوقها به دلیل تمرکز بر سرمایه‌گذاری در سهام شرکت‌های بورسی، پتانسیل بالایی برای کسب بازدهی در بلندمدت فراهم می‌کنند. در این بلاگ تلاش می‌کنیم تا ابعاد مختلف صندوقهای سهامی در بازار سرمایه ایران را بررسی کنیم و نکات مهمی برای انتخاب و سرمایه‌گذاری در آنها ارائه دهیم.
هر فرد با خرید «واحدهای سرمایه‌گذاری» صندوق سهامی، متناسب با تعداد واحدهای خریداری‌شده، مالک بخشی از پرتفوی صندوق می‌شود. ارزش هر واحد بر اساس خالص ارزش دارایی‌ها (NAV) محاسبه می‌گردد که روزانه بهروزرسانی و در سامانه‌های رسمی منتشر می‌شود. بنابراین، سود یا زیان سرمایه‌گذار مستقیماً به تغییرات ارزش پرتفوی صندوق وابسته است.
ویژگی‌های صندوقهای سهامی
صندوقهای سهامی دارای خصوصیات متمایزی هستند که آنها را از سایر صندوقهای سرمایه‌گذاری جدا می‌کند. مهم‌ترین این ویژگی‌ها عبارت‌اند از:
این صندوقها تمرکز بر سهام‌های بورسی دارند. بر اساس مقررات، حداقل ۷۰ درصد دارایی‌های صندوق باید در سهام سرمایه‌گذاری شود و بخش محدودی نیز می‌تواند به اوراق با درآمد ثابت یا وجه نقد اختصاص یابد. همچنین مدیریت صندوق بر عهده تیمی متخصص از تحلیلگران و مدیران سرمایه‌گذاری است که با استفاده از روش‌های تحلیلی و ابزارهای مالی، بهترین ترکیب پرتفوی را انتخاب می‌کنند.
فعالیت صندوقها زیر نظر سازمان بورس انجام می‌شود و یک نهاد متولی نیز به صورت مستقل بر عملکرد آنها نظارت دارد. علاوه بر این صورت‌های مالی، گزارش‌های دوره‌ای و NAV صندوقها به صورت منظم منتشر می‌شود و در دسترس سرمایه‌گذاران قرار دارد.
در صندوقهای سهامی برای مدیریت دارایی‌ها و عملیات اجرایی، کارمزدهای معینی دریافت می‌کنند که میزان آن در امیدنامه ذکر شده است. به دلیل شفافیت در اطلاعات و مدیریت حرفه‌ای قطعا این صندوقها می‌توانند گزینه مناسبی برای سرمایه‌گذاری باشند. برای آشنایی با سایر صندوقهای سرمایه‌گذاری کلیک کنید.
مزایا و معایب صندوقهای سهامی
قطعا هر دارایی در کنار مزایای خود معایبی نیز دارد. سرمایه‌گذاران با توجه به اهداف خود دارایی مورد نظر خود را انتخاب می‌کنند. در ادامه مزایا و معایب صندوقهای سهامی را بررسی می‌کنیم.
مزایا
۱. تنوع‌بخشی پرتفوی: یکی از مهم‌ترین مزایا، کاهش ریسک از طریق سرمایه‌گذاری در مجموعه‌ای از سهام صنایع مختلف است. این تنوع موجب می‌شود نوسانات یک سهم خاص تأثیر کمتری بر کل پرتفوی داشته باشد.
۲. مدیریت حرفه‌ای دارایی‌ها: بسیاری از سرمایه‌گذاران دانش و زمان کافی برای تحلیل بازار سهام ندارند. صندوق سهامی این مسئولیت را به مدیران حرفه‌ای می‌سپارد.
۳. دسترسی آسان: سرمایه‌گذاری در صندوقهای سهامی به راحتی از طریق سامانه‌های معاملاتی کارگزاری‌ها یا مراجعه مستقیم به سامانه صندوقها امکان‌پذیر است.
۴. پتانسیل بازدهی بالا: به دلیل ماهیت سرمایه‌گذاری در سهام، این صندوقها در بلندمدت می‌توانند بازدهی قابل توجهی نسبت به سایر ابزارهای مالی مانند سپرده‌های بانکی یا صندوقهای درآمد ثابت ایجاد کنند.
۵. شفافیت و نظارت قانونی: وجود نهاد ناظر و انتشار اطلاعات مالی باعث افزایش اعتماد سرمایه‌گذاران می‌شود.
معایب و ریسک‌ها
همان‌طور که صندوقهای سهامی فرصت مناسبی برای رشد سرمایه محسوب می‌شوند، باید به ریسک‌های آنها نیز توجه داشت:
۱. ریسک نوسانات بازار: ارزش واحدهای سرمایه‌گذاری به شدت تحت تأثیر وضعیت بازار سهام قرار دارد و ممکن است در دوره‌های نزولی کاهش یابد.
۲. عدم تضمین سود: برخلاف صندوقهای درآمد ثابت، در صندوقهای سهامی هیچ‌گونه سود تضمین‌شده‌ای وجود ندارد.
۳. ریسک نقدشوندگی: در برخی صندوقهای صدور و ابطالی، فرایند نقد کردن سرمایه ممکن است چند روز زمان ببرد.
۴. وابستگی به مهارت مدیران: عملکرد صندوقها به تصمیمات مدیران وابسته است و انتخاب‌های ضعیف می‌تواند منجر به زیان سرمایه‌گذاران شود.
به صورت کلی اگر دانش کافی برای فعالیت در بازار سهام ندارید قطعا صندوقهای سهامی انتخاب مناسبی برای شما هستند.
نحوه سرمایه‌گذاری در صندوقهای سهامی
صندوقهای سهامی در بازار سرمایه به دو شکل اصلی ارائه می‌شوند:
۱. صندوقهای صدور و ابطالی: در این صندوقها خرید و فروش واحدها مستقیماً از طریق صندوق انجام می‌شود. سرمایه‌گذار درخواست صدور (خرید) یا ابطال (فروش) ثبت می‌کند و صندوق در بازه زمانی مشخص اقدام می‌کند.
۲. صندوقهای ETF سهامی: این صندوقها قابل معامله در بورس هستند و سرمایه‌گذار می‌تواند مانند سهام عادی در ساعات معاملات آنها را خرید و فروش کند. سرعت نقدشوندگی ETFها بالاتر است و محبوبیت زیادی میان سرمایه‌گذاران دارند.
مقایسه صندوقهای سهامی با سایر صندوقها
هر صندوقی سرمایه‌گذاری ویژگی اختصاصی خود را دارد این سرمایه‌گذران هستند که با توجه به دو فاکتور ریسک و بازده مناسب‌ترین گزینه را برای خود انتخاب می‌کنند.
صندوق سهامی در مقایسه با صندوقهای درآمد ثابت بازدهی بالاتری دارد، اما در نظر داشته باشید که ریسک آن نیز بیشتر است. پس باید بدانید که صندوق درآمد ثابت سودی کم‌نوسان و نزدیک به سود بانکی ارائه می‌دهد اما صندوق سهامی می‌تواند بازدهی چندین برابر یا حتی زیان قابل توجهی ایجاد کند.
صندوقهای مختلط ترکیبی از سهام و اوراق درآمد ثابت را در پرتفوی دارند و از نظر ریسک و بازده در سطحی میانه بین صندوقهای سهامی و درآمد ثابت قرار می‌گیرند.
صندوقهای سهامی را اگر با صندوقهای طلا مقایسه کنیم باید به این شکل نگاه کنیم که هر دو این صندوقها ریسک نسبتا بالا و بازده قابل توجهی دارند. اما برای انتخاب بین این دو گزینه باید به موارد مختلفی توجه کنیم.
از جمله این موارد سنتیمنت است اگر کشور در وضعیت ثبات قرار دادشته باشد قطعا صندوقهای سهامی گزینه مناسبی هستند اما اگر وضعیتی مثل جنگ، نا امنی، عدم ثبات سیاسی و … باشد صندوقهای طلا می‌توانند گزینه مناسب باشند. درواقع در انتخاب این صندوقها باید به این نکته توجه کنید که با توجه به وضعیت اقتصادی سرمایه‌گذاری در طلا بهتر است یا سهام؟
معیارهای انتخاب صندوق سهامی مناسب
انتخاب صندوق سهامی مناسب نیازمند بررسی چند عامل کلیدی است:
سابقه عملکرد صندوق: بررسی بازدهی دوره‌ای صندوق سهامی در مقایسه با شاخص کل بورس و سایر صندوقها.
اندازه صندوق (NAV کل): صندوقهای بزرگ‌تر معمولاً از نقدشوندگی و مدیریت بهتری برخوردارند.
مدیر صندوق و تیم تحلیل: اعتبار و تجربه مدیران نقش مهمی در عملکرد و بازدهی صندوق سهامی دارد.
شفافیت گزارش‌دهی: انتشار منظم اطلاعات و صورت‌های مالی نشانه‌ای از مدیریت حرفه‌ای است.
با بررسی صندوقهای مختلف براساس معیارهای ذکر شده می‌توانید مناسب‌ترین آن را برای سرمایه‌گذاری انتخاب کنید.
جمع‌بندی
صندوقهای سهامی یکی از ابزارهای اصلی برای سرمایه‌گذاری در بازار سرمایه ایران هستند که به سرمایه‌گذاران امکان می‌دهند بدون نیاز به دانش تخصصی یا صرف وقت زیاد، در پرتفوی متنوعی از سهام شرکت‌های بورسی مشارکت کنند. این صندوقها می‌توانند در بلندمدت بازدهی مناسبی ایجاد کنند، اما ریسک نوسانات بازار سهام را نیز به همراه دارند.
اگر ریسک‌پذیر هستید و افق سرمایه‌گذاری شما میان‌مدت یا بلندمدت است، صندوقهای سهامی گزینهای مناسب برای رشد دارایی‌های شما محسوب می‌شوند. با این حال، انتخاب صندوق سهامی مناسب و توجه به سوابق عملکردی و مدیریتی آن، کلید موفقیت در این مسیر است.
صندوق درآمد ثابت در فضای پرنوسان بازارهای مالی ایران گزینهای مناسب برای حفظ ارزش سرمایه با بازدهی نسبتا پایدار است. صندوقهای درآمد ثابت به عنوان یکی از ابزارهای مالی کم ریسک بازار سرمایه، جایگاه ویژه‌ای در سبد سرمایه‌گذاری افراد پیدا کرده‌اند.
این صندوقها با ترکیب دارایی‌های امن و مدیریت حرفه‌ای سرمایه، به سرمایه‌گذاران کمک می‌کنند بدون دغدغه از نوسانات بازار، بازدهی مطمئنی کسب کنند. صندوق درآمد ثابت نوعی صندوق سرمایه‌گذاری مشترک است که عمده دارایی خود را در اوراق بدهی دولتی (مانند اوراق مشارکت و صکوک که توسط دولت یا نهادهای دولتی منتشر می‌شوند)، سپرده‌های بانکی و سایر ابزارهای مالی با درآمد ثابت سرمایه‌گذاری می‌کند.
این ترکیب باعث می‌شود ریسک سرمایه‌گذاری پایین و بازدهی صندوق نسبتا پیش‌بینی‌پذیر باشد. واحدهای سرمایه‌گذاری این صندوقها همانند سهام قابل خرید و فروش هستند و سرمایه‌گذاران با خرید این واحدها در دارایی‌های صندوق سهیم می‌شوند.
داشتن سواد مالی و شناخت ابزارهای نوین سرمایه‌گذاری قطعا شرایط مالی شما را بهبود می‌دهد و فرصت‌های جدید را برای شما ایجاد می‌کند.
سازوکار و نحوه عملکرد صندوق های درآمد ثابت
در صندوق درآمد ثابت سرمایه‌گذاران وجوه خود را در قالب خرید «واحدهای سرمایه‌گذاری» در اختیار صندوق قرار می‌دهند. تیم مدیریت صندوق منابع جمع‌آوری‌شده را در ابزارهای کم‌ریسک و با درآمد ثابت سرمایه‌گذاری می‌کند.
در نظر داشته باشید در این شیوه سرمایه‌گذاری صدور یعنی خرید واحدهای جدید و ابطال یعنی فروش واحدها و دریافت وجه معادل ارزش روز آنها. وجه معمولاً طی یک تا دو روز کاری پرداخت می‌شود و قیمت واحدها بر اساس ارزش خالص دارایی‌ها (NAV) محاسبه می‌شود. ارزش خالص دارایی‌ها روزانه محاسبه می‌شود و مبنای قیمت واحدهای سرمایه‌گذاری قرار می‌گیرد.
مزایا و معایب صندوق درآمد ثابت
قطعا هر شیوه سرمایه‌گذاری در کنار مزایا، معایبی نیز دارد. در بحث سرمایه‌گذاری همواره اشاره می‌کنیم که بازدهی بالا با ریسک بالا همراه است. همین امر باعث می‌شود سرمایه‌گذاران با توجه به شرایط و خواسته‌های خود گزینه مناسب خود را از بین صندوقهای سرمایه‌گذاری و ابزارهای مالی مختلف انتخاب کنند.
مزایای سرمایه‌گذاری
ریسک پایین: تمرکز بر دارایی‌های امن و با درآمد ثابت.
سوددهی پایدار: بسیاری از این صندوقها سود دوره‌ای ماهانه یا فصلی تقسیم می‌کنند.
نقدشوندگی بالا: امکان خرید و فروش واحدها به صورت آنلاین فراهم است.
مدیریت حرفه‌ای: سرمایه‌گذاران از تخصص مدیران صندوق بهره‌مند می‌شوند.
مناسب برای مبتدی : بهترین گزینه برای افرادی که تازه وارد بازار سرمایه شده‌اند و تمایل دارند ریسک کمی بپذیرند.
معایب و محدودیتها
بازدهی محدود: سود این صندوقها کمتر از سرمایه‌گذاری در دارایی های پرریسک است.
تاثیرپذیری از نرخ بهره: تغییرات نرخ بهره بانکی می‌تواند بر میزان سوددهی صندوق تاثیر بگذارد.
ریسک تورم: در دوره‌های تورمی، بازدهی این صندوق ها ممکن است از رشد سطح عمومی قیمت ها عقب بماند و قدرت خرید سرمایه‌گذار کاهش یابد.
به صورت کلی باید بدانید که هرچقدر سرمایه‌گذاری بازدهی بیشتری داشته باشد ریسک بالاتری دارد و سرمایه‌گذاری‌ها با بازدهی محدود ریسک پایین‌تری دارند. به همین دلیل صندوقهای با درآمد ثابت جز سرمایه‌گذاری‌های کم ریسک محسوب می‌شوند.
صندوقهای درآمد ثابت بهترین گزینه برای افرادی است که به دنبال سرمایه‌گذاری کم‌ریسک و با بازدهی نسبتاً ثابت هستند. این صندوقها برای سرمایه‌گذاران ریسک گریز که تمایل دارند ریسک خود را به حداقل برسانند گزینه مناسبی است.
همچنین افرادی با افق سرمایه‌گذاری کوتاه‌مدت که نمی‌خواهند سرمایه‌شان تحت تاثیر نوسانات شدید بازار قرار بگیرد و کسانی که نیاز به درآمد پایدار و منظم دارند، مثل بازنشستگان یا افرادی که می‌خواهند از سود ماهانه صندوق استفاده کنند. صندوق درآمد ثابت گزینه مناسبی برای آنها است.
بررسی عملکرد و بازدهی صندوقهای درآمد ثابت
شما برای یک سرمایه‌گذاری مناسب باید بین صندوقهای درآمد ثابت مختلق صندوقی را انتخاب کنید که کم‌ترین میزان ریسک و بیشترین بازده را در مقایسه با صندوقهای مشابه خود داشته باشد. برای ارزیابی صندوق درآمد ثابت، باید به چند شاخص مهم توجه کرد:
بازدهی تاریخی: هر چند بازدهی گذشته تضمین‌کننده آینده نیست، اما می‌تواند معیار مناسبی برای مقایسه باشد.
ترکیب دارایی‌ها: صندوق‌هایی که درصد بالاتری از دارایی‌شان را در اوراق بدهی دولتی و سپرده‌های بانکی سرمایه‌گذاری می‌کنند، معمولاً ریسک کمتری دارند.
مدیریت ریسک: تیم مدیریت صندوق باید توانایی کنترل ریسک و واکنش به تغییرات بازار را داشته باشد.
در بورس ایران، صندوقهای مختلفی وجود دارند که بازدهی سالانه آنها معمولاً کمی بالاتر از نرخ بهره بانکی است و بسته به شرایط اقتصادی تغییر می‌کند. پس قبل از انتخاب صندوقهای سرمایه‌گذاری حتما دقت کنید.
نحوه خرید و فروش واحدهای صندوقهای درآمد ثابت
امروزه بیشتر صندوق درآمد ثابت امکان خرید و فروش واحدها را به صورت آنلاین فراهم کرده‌اند. سرمایه‌گذاران می‌توانند از دو طریق این کار را انجام دهند: از طریق سامانه رسمی خود صندوق، که امکان ثبت نام و معامله مستقیم وجود دارد. یا از طریق پلتفرم‌های کارگزاری بورس، که در آنها سرمایه‌گذاران می‌توانند به همراه معاملات سهام، خرید و فروش واحدهای صندوق را نیز انجام دهند.
روند کلی به این صورت است که سرمایه‌گذار ابتدا در یکی از این سامانه‌ها ثبت‌نام می‌کند، سپس با انتقال وجه واحدهای سرمایه‌گذاری را خریداری می‌کند. فروش یا ابطال واحدها نیز معمولا به صورت آنلاین درخواست می‌شود و وجه معادل آن طی یک تا دو روز کاری به حساب سرمایه‌گذار واریز می‌شود. هزینه‌ها و کارمزدهای مربوط به خرید و فروش معمولاً پایین‌تر از معاملات مستقیم در بورس است.
نکات مهم پیش از سرمایه‌گذاری
قبل از ورود به صندوقهای درآمد ثابت، بهتر است به موارد زیر توجه کنید:
بررسی سابقه صندوق و تیم مدیریت: صندوق‌هایی که سابقه عملکرد خوب و تیم حرفه‌ای دارند، گزینه مطمئن‌تری هستند.
میزان ریسک صندوق: ترکیب دارایی‌ها را بررسی کنید؛ صندوق‌هایی که درصد بالایی در اوراق بدهی دولتی سرمایه‌گذاری می‌کنند، ریسک کمتری دارند.
شفافیت اطلاعات: اطلاعات دقیق و به‌روز در سایت صندوق و سامانه‌های مالی باید موجود باشد.
تناسب با اهداف مالی: نحوه و دوره های پرداخت سود صندوق را بررسی کنید و مطمئن شوید که این نوع سرمایه‌گذاری با اهداف مالی، افق زمانی و میزان ریسک‌پذیری شما هماهنگ است.
جمع‌بندی
صندوقهای درآمد ثابت با ریسک پایین و بازدهی نسبتا پایدار، نقش مهمی در تنوع‌بخشی سبد سرمایه‌گذاری ایفا می‌کنند. این صندوقها گزینه مناسبی برای کسانی هستند که به دنبال حفظ سرمایه همراه با کسب سود و دوری از نوسانات بازار هستند.
با این حال، باید توجه داشت که بازدهی صندوق درآمد ثابت تحت تاثیر شرایط اقتصادی و نرخ بهره بانکی قرار دارد و ممکن است در دوره‌های تورمی قدرت خرید سرمایه‌گذاران کاهش یابد. انتخاب هوشمندانه و آگاهانه صندوق مناسب، کلید موفقیت در سرمایه‌گذاری با این ابزار مالی است.
آموزش فارکس در 360 ثانیه از سری آموزش‌های فارکس است که به صورت کوتاه و کاربردی مطالب پایه‌ای و مورد نیاز هر تریدر را ارائه می‌دهد. تفاوت عمده این سری از آموزش‌ها با دوره جامع معامله‌گری 100 گام تا پراپ تفکیک مطالب پایه‌ای به صورت ویدیو‌های کوتاه است. همچنین هر موضوع در یک بلاگ جداگانه به صورت کامل بررسی شده است.
شاید خیلی از تریدرها صرفا در یک موضوع مشکل داشته باشند و نیازی به دیدن کلی دوره نباشند در این حال با مراجعه آموزش‌های رایگان فارکس در ۳۶۰ ثانیه می‌توانند صرفا موضوع مورد نظر خود را به صورت جامع مطالعه کنند.
درنظر داشته باشید آموزش‌ها از مبتدی شروع می شود و تا سطح پیشرفته ادامه پیدا می کند. از این رو این سری از آموزش‌ها می‌تواند به عنوان یک منبع برای معامله‌گر باشد تا مبانی پایه‌ای را به صورت ویدیویی و متنی فرا بگیرند.
فهرست مطالب فارکس در 360 ثانیه
از طریق فهرست محتوا به صورت سریع به جلسات دوره دسترسی داشته باشید.
پلتفرم‌های معاملاتی نرم‌افزارهایی هستند که معامله‌گران می‌توانند از طریق آن به حساب‌های معاملاتی خود در بروکرها دسترسی داشته باشند. تا از این طریق معاملات خود را با کمک این نرم‌افزار‌ها انجام دهند. مثل MT4 ،MT۵ ،C Trader ،Net ،Trader ،Trading view که از جمله پلتفرم‌های محبوب در دنیا هستند.
متاتریدر یک پلتفرم معاملاتی است که در دو نسخه MT۴ و MT۵ در سال ۲۰۰۵ توسط شرکت Meta Quotes منتشر شده است. با وجود این که متاتریدر یک پلتفرم معاملاتی برای تمام بازارهای مالی از جمله استاک مارکت، فارکس، CFD و … است. اما به علت محبویت آن در بین معامله‌گران و بروکرهای فارکس، اکثر افراد آن را پلتفرم اختصاصی فارکس می‌دانند.
در نظر داشته باشید که متاتریدر برای نسخه گوشی اپلکیشن یکسانی دارد. برای دانلود این اپلکیشن می‌توانید وارد اپ استور یا گوگل پلی شوید و دانلود کنید. اما در نسخه ویندوز متفاوت است. برای استفاده از نسخه ویندوز شما باید این پلتفرم را از خود بروکر دانلود کنید. چرا که نسخه ویندوز هر بروکر اختصاصی است.
هر مارکتی اصطلاحات اختصاصی خود را دارد و یادگیری این موارد برای افراد فعال در آن ضروری است. یکی از اصطلاحات مهم بازار فارکس لات است. لات درواقع یک واحد استاندارد معاملاتی است، که برای بیان میزان حجم معاملات بکار می‌رود. هر یک لات برابر با ۱۰۰/۰۰۰ واحد از ارز یک کشور است.
به عنوان مثال زمانی که معامله‌گرها یک لات دلار خرید می‌کنند در واقع ارزش معاملات آنها 100 هزار دلار است. حتما توجه کنید که لات بیان کننده تعداد یک ارز است و ارزهای مختلف با یک میزان لات ارزش متفاوتی دارند.
همان‌گونه که در بالا اشاره کردیم لات بیان‌کننده حجم معاملات است. تریدرها براساس میزان سرمایه و ریسک خود از حجم‌های معاملاتی مختلفی استفاده می‌کنند. در بازار فارکس ما سه نوع لات داریم.
شامل لات استاندارد، لات مینی، لات میکرو. در واقع این لات‌ها هر کدام با ضریب ۱۰ از هم اختلاف دارند. به بیان ساده یک لات استاندارد برابر با ۱۰۰ هزار واحد ارز ، لات مینی ده برابر کوچک‌تر و برابر با ۱۰ هزار واحد ارز و لات میکرو مساوی با ۱۰۰۰ واحد ارز است.
در نظر داشته باشید در بازارهایی مثل فارکس که اهرم معاملاتی در آنها استفاده می‌شود. همواره کنترل ریسک و مدیریت سرمایه بسیار اهمیت دارد. به همین دلیل انتخاب حجم‌های مناسب و شناخت آنها بسیار حائز اهمیت است. از این رو می‌توانید از ماشین حساب‌های محاسبه حجم استفاده کنید. ما در آموزش رایگان فارکس سعی داریم مطالب را به صورت کاربردی به شما آموزش دهیم.
لوریج یا اهرم در بازارهای مالی ابزاری است که امکان خرید اعتباری را افزایش می‌دهد. درواقع قبل از این که با خود اهرم آشنا شوید باید تفاوت دارایی و اعتبار را بدانید. اهرم در بازارهای مالی درواقع فراهم کننده شرایط برای انجام معاملات اعتباری است.
به بیان ساده، لوریج به معامله‌گران این امکان را می‌دهد که با سرمایه‌ای کمتر، معاملات بزرگ‌تری انجام دهند. انجام معاملات اهرمی نیازمند دانش و تخصص بسیار زیادی است که حتما باید به آن توجه کنید. درنظر داشته باشید مهم‌ترین اصل موفقیت در بازار فارکس مدیریت سرمایه است که راهکار آن انجام درست معاملات اهرمی است.
استفاده از لوریج در بازار فارکس مانند شمشیر دو لبه است. اگر توانایی کنترل و مدیریت آن را داشته باشید قطعا به فرایند سود‌آوری شما کمک می‌کند. نقطه مقابل آن نیز وجود دارد. در صورتی که از لوریج به درستی استفاده نکنید سرمایه خود را به طور کامل از دست خواهید داد. در تصویر پایین مزایا و معایب اهرم را مشاهده می‌کنید.
به صورت کلی استفاده از اهرم در معاملات در کنار تمام معایب خود می‌تواند بسیار سودساز باشد. نکته‌ای که باید حتما به آن توجه کنید داشتن مهارت استفاده از اهرم است. شما باید کاملا به مبانی مدیریت سرمایه تسلط داشته باشید.
به زبان ساده پیپ کوچک‌ترین واحد حرکت نرخ ارز در بازار فارکس است. درواقع در بازار نیاز داریم اختلاف نرخ ارزها را محاسبه کنیم به همین دلیل از اصطلاح پیپ استفاده می‌کنیم. با یک مثال این مفهوم را بیان می‌کنیم.
در نظر بگیرید قد شما ۱ متر و ۷۵ سانتی و ۸ میلی‌متر است. در واقع در این اندازه‌گیری کوچک‌ترین واحد میلی‌متر است. اگر همین مثال را در قالب پیپ عنوان کنیم، پیپ کوچک‌ترین واحد حرکت قیمتی است که هم عرض با میلی‌متر در این مثال می‌باشد.
اصطلاح pip مخفف (price intrest point) است که کوچک‌ترین واحد حرکت قیمتی است. پیپ در جفتارزها عدد چهارم بعد از اعشار است. البته در نظر داشته باشید که جفتارزها و نمادهایی وجود دارد که از این قانون تبعیت نمی‌کنند. به مثال‌های زیر از جفت ارز EUR/USD توجه کنید.
به صورت کلی پیپ یک کوچک‌ترین واحد حرکت قیمتی در بازار فارکس است. معامله‌گران میزان و سود و زیان خود را براساس پیپ محاسبه می‌کنند. در نظر داشته باشید که استفاده از ماشین‌حساب‌های محاسبه پیپ به تریدرها کمک شایانی می‌کند و سرعت محاسبه آنها افزایش پیدا می‌کند. توصیه می‌کنیم که روش دستی محاسبه ارزش پیپ را یاد بگیرید تا مفهوم آن را بیشتر درک کنید.
ما در تلاش هستیم تا آموزش رایگان فارکس را به شما عزیزان ارائه دهیم تا بتوانید به راحتی در بازار فارکس معامله کنید.
بازار دو طرفه یا پلتفرم‌های دو سویه (Two-Sided Market یا Two-Sided Platform) نوعی بازار یا پلتفرم اقتصادی است که در آن دو گروه متمایز از کاربران (مثلاً فروشنده و خریدار، یا عرضه‌کننده و مصرف‌کننده) به واسطه یک واسطه یک پلتفرم به هم متصل می‌شوند. این بازارها به‌گونه‌ای طراحی شده‌اند که هر طرف ارزش بیشتری از حضور طرف دیگر کسب می‌کنند. این پدیده را می‌توانیم اثر شبکه‌ای دو سویه تعریف کنیم.
فارکس یک بازار دو طرفه است به این معنا که معامله‌گران می‌توانند هم در جهت افزایش قیمت یک جفت ارز (موقعیت خرید یا Buy) و هم در جهت کاهش قیمت آن (موقعیت فروش یا Sell) معامله کنند. در این بازار، هر معامله بر اساس نرخ تبدیل (Exchange Rate) بین دو ارز انجام می‌شود؛ یعنی قیمت یک واحد ارز پایه (Base Currency) بر حسب ارز مقابل (Quote Currency) مشخص می‌شود.
به صورت کلی فارکس یک بازار دو طرفه است. شما می‌توانید در آن معاملات جفت ارز انجام دهید. از سوی دیگر بروکرهای فارکس قراردادهای CFD ارائه می‌دهند از این رو می‌توانید داخل بروکرهای فارکس معاملات انرژی، کامودیتی، فلزات و حتی رمزارزها به صورت دو طرفه انجام دهید.
تایم فریم (Time Frame) در تحلیل تکنیکال و بازارهای مالی به بازه زمانی گفته می‌شود که معامله‌گر یا تحلیل‌گر داده‌های قیمتی را در آن بررسی می‌کند. به زبان ساده، تایم فریم مشخص می‌کند که هر کندل یا هر نقطه در نمودار قیمتی، مربوط به چه بازه زمانی است.
توجه داشته باشید که تایم‌فریم فقط نشان دهنده “زمان” نیست بلکه یک بستر اطلاعاتی و روان‌شناسی رفتار جمعی در مقیاس خاص است.
در جدول زیر به صورت خلاصه به کاربرد تایم فریم‌ها اشاره شده است.
تایم فریم
نوع
توضیحات
M1 to M5
اسکلپ
معاملات سریع و کوتاه‌مدت
M30 to H1
کوتاه مدت
معاملات در طول روز
H4 to D
سوئینگ
معاملات چند روزه
W to MN
سرمایه‌گذاری
معاملات بلندمدت
بازار ذاتاً فراکتالی است؛ الگوها و روندها در تایم‌های مختلف تکرار می‌شوند. تایم فریم‌ها را باید به عنوان لایه‌های یک ساختار فراکتالی در نظر بگیرید. زمانی که الگو‌های را در تایم‌فریم‌های مختلف یا به بیانی دیگر فراکتال‌های مختلف مشاهده کردید اعتبار تحلیل شما افزایش پیدا می‌کند.
برای آموزش رایگان فارکس از شما دعوت می‌کنیم دوره رایگان 100 گام تا پراپرا مشاهده کنید تا به صورت حرفه‌ای تر فارکس را یاد بگیرید.
حد ضرر (Stop – loss)
استاپ لاس (Stop Loss) در تعریف ساده یک ابزار مدیریتی در معاملات است که در پلتفرم‌های معاملاتی مثل MetaTrader، Ctrader و یا صرافی ارزهای دیجیتال مثل کوینکس یا نوبیتکس و … وجود دارد. شما با تنظیم حد ضرر برای پلتفرم مشخص می‌کنید که در چه قیمتی از معاملات خارج شوید.
اما بحث حدضرر بسیار فراتر از یک گزینه در پلتفرم‌های معاملاتی است. در واقع استاپ لاس پایه و اساس مدیریت سرمایه و ریسک است. استاپ لاس فقط یک ابزار نیست؛ بلکه نشانه‌ای از بلوغ فکری معامله‌گر و پایبندی او به اصول مدیریت سرمایه و ریسک است.
استاپ لاس یکی از بنیادی‌ترین ابزارهای مدیریت ریسک و سرمایه در معاملات است که به معامله‌گر اجازه می‌دهد ضرر احتمالی را از پیش محدود کند. تعیین درست استاپ لاس نیازمند تحلیل تکنیکال دقیق، درک نوسانات بازار و رعایت اصول روان‌شناسی معامله‌گری است.
علاوه بر حفاظت از سرمایه، استاپ لاس به حفظ انضباط و تصمیم‌گیری منطقی کمک می‌کند و از بروز تصمیمات هیجانی جلوگیری می‌نماید. به‌کارگیری هوشمندانه استاپ لاس، پایه‌ای است برای موفقیت پایدار در بازارهای مالی.
آموزش سایت فارکس فکتوری بسایر برای معامله‌گران و سرمایه‌گذاران اهمیت دارد. Forex Factory یک وب‌سایت معتبر و محبوب در بین معامله‌گران بازار فارکس است که اطلاعات، ابزارها، و اخبار مرتبط با اقتصاد جهانی و معاملات بازارهای مالی را به صورت لحظه‌ای ارائه می‌دهد.
این سایت به‌عنوان مرجع اصلی برای دریافت داده‌های فاندامنتال شناخته می‌شود. اطلاعاتی که تریدرها برای تحلیل بازار و تصمیم‌گیری‌های معاملاتی به آنها نیاز دارند.
در ادامه ساختار کلی سایت فارکس فکتوری را در جدول زیر می‌توانید مشاهده کنید.
بخش
توضیح کوتاه
Home
نمای کلی بازار و اخبار
Calendar
زمان‌بندی اخبار اقتصادی
News
خبرهای فوری و تحلیل
Forum
بحث و آموزش تریدرها
Trades
مشاهده معاملات کاربران
Trade Explorer
بررسی عملکرد معاملات
Brokers
معرفی و مقایسه بروکرها
Tools
ابزارهای کمکی سایت
Markets
دسته‌بندی بازارها
Sessions
زمان‌بندی سشنهای معاملاتی
آموزش سایت فارکس فکتوری برای هر تریدری ضروری است. شما از هر سبک تکنکیالی که بهره می‌گیرید لازم است با تحلیل تکنیکال فاندامنتال نیز آشنا شوید. چرا که این داده‌های فاندامنتالی است که محرک بازار است. باید بدانید که در کنار ارتقای مهارت‌های معامله‌گری باید به دانش اقتصادی خود بیافزایید.
سایت فارکس فکتوری یکی از منابع مهم برای بررسی داده‌‌ها و رویدادهای اقتصادی است. ساختار کلی سایت طوری طراحی شده که تریدرها بتوانند به راحتی به اطلاعات حیاتی بازار فارکس دسترسی پیدا کنند. از این رو توضیه می‌کنیم همواره از این سایت برای دنبال کردن رویدادهای اقتصادی استفاده کنید.
سپرد درواقع نوعی کمسیون معاملاتی است. کمیسیون معاملاتی (Trading Commission) هزینه‌ای است که بروکر یا صرافی بابت انجام یک معامله از شما دریافت می‌کند. این هزینه ممکن است به صورت مستقیم یا غیرمستقیم گرفته شود.
در کمیسیون مستقیم بروکر یا صرافی مبلغی مشخص بابت هر معامله از شما دریافت می‌کند. به عنوان مثال: اگر یک بروکر 0.1 درصد کمیسیون از حجم معامله بگیرد، و شما با 10,000 دلار خرید کنید: کمیسیون شما مساوی با ده دلار خواهد بود.
در کمیسیون غیرمستقیم که همان اسپرد است بروکر به جای گرفتن مبلغ جدا، سود خود را از تفاوت قیمت خرید و فروش (spread) دریافت می‌کند. این روش بیشتر در فارکس و CFDها رایج است.
اسپرد در بازارهای فارکس ، به تفاوت بین قیمت خرید (Bid) و قیمت فروش (Ask) یک دارایی مثل ارز، سهام یا کالا گفته می‌شود.
به صورت کلی میزان spread در معاملات بسیار مهم است. درواقع اسپرد معیار تریدرها برای انتخاب بروکر، حساب‌ها و نماد معاملاتی است.از این به بعد توصیه می‌کنیم که برای انتخاب بروکر مناسب اسپرد حساب‌هایشان را بررسی کنید.
همچنین قبل از ورود سرمایه اصلی میزان اسپرد بروکر خود را در زمان خبر و نوسانات شدید زیر نظر داشته باشید. در انتها بدانید که spread فراتر از اختلاف خرید و فروش است و با توجه به آن می‌تویند اطلاعات بسیار کاربردی را بدست آورید.
سفارش گذاری در فارکس از طریق پلتفرم‌های معاملاتی مثل متاتریدر، Ctrader، تریدینگ ویو و سایر پلتفرم‌ها صورت می‌گیرد. اما در نظر داشته باشید با توجه به متفاوت بودن پلتفرم‌ها شیوه سفارش‌گذاری در همه آنها یکسان است.
اجزای پنجره سفارشات
زمانی که شما می‌خواهید معامله انجام دهید یک پنجره به اسم Order یا همان سفارش باز می‌شود که شامل اجزای زیر است:
Symbol: این فیلد نشان دهنده نماد معاملاتی است درواقع هر دارایی را که می‌خواهید معامله کنید در این قسمت وارد می‌کنید.
Volume: حجم مورد نظر یا به بیانی دیگر میزان خرید و فروش خود را بر مبنای لات مشخص می‌کنید.
Order Type: نوع معامله خود را انتخاب می‌کنید که آیا می‌خواهید به صورت سفارشی در یک قیمت مشخص معامله اجرا شود یا با قیمت بازار به صورت مستقیم وارد شوید.
Stop Loss: این فیلد قیمتی را مشخص می‌کند که اگر بازار به آن برسد، معامله شما به طور خودکار بسته می‌شود تا از زیان بیشتر جلوگیری شود.
Take Profit: این فیلد قیمتی را مشخص می‌کند که اگر بازار به آن برسد، معامله شما به طور خودکار بسته می‌شود تا سود شما تثبیت شود.
Comment: این قسمت اختیاری است و می‌توانید یادداشت‌هایی در مورد معامله خود بنویسید.
Buy/Sell Buttons: در نهایت، دکمه‌های خرید (Buy) و فروش (Sell) برای ارسال سفارش به سرورها است.
تمام مواردی که شما در پنجره سفارشات وارد می‌کنید بعد از اجرای سفارش می‌توانید روی چارت قیمت مشاهده کنید.
انواع سفارشات در فارکس به دو دسته کلی تقسیم می‌شوند: سفارشات آنی یا بر خط (Market Execution) که سفارشات به صورت آنی و با قیمت لحظه‌ای بازار اجرا می‌شوند. نوع دوم معاملات به صورت سفارشی (Pending Order) اجرا می‌شوند. در این روش شما با گذاشتن سفارش معامله را در یک قیمت مشخص برای سیستم تعریف می‌کنید.
این نوع معاملات در مقابل سفارشات Market Execution است و با زمان‌بندی در یک قیمت مشخص اجرا می‌شود. به زبان ساده Pending Orders به دستوری اطلاق می‌شود که شما به بروکر خود می‌دهید تا یک معامله خرید یا فروش را در آینده و تنها زمانی که قیمت بازار به یک سطح از پیش تعیین‌شده توسط شما برسد اجرا کند. این شیوه سفارشات انواع مختلفی دارد که در ادامه به صورت کامل بررسی می‌کنیم:
Buy Limit: این سفارش برای خریدیک دارایی با نرخ کمتر از نرخ فعلی بازار ثبت می‌شود.
Buy Stop: این سفارش برای خرید یک دارایی با نرخ بیشتر از نرخ فعلی بازار ثبت می‌شود.
Sell Limit: ابن سفارش برای فروش یک دارایی با نرخ بیشتر از نرخ فعلی در بازار ثبت می‌شود.
Sell Stop: این سفارش برایفروش یک دارایی با نرخکمتر ازنرخ فعلی در بازار ثبت می‌شود.
به صورت کلی هدف استفاده از سفارشات در حال انتظار برای انجام معاملات خودکار است همچنین معامله‌گران با استفاده از Pending Orders می‌توانند بدون نیاز به نظارت مداوم بر بازار، معاملات خود را برنامه‌ریزی و امکان ورود یا خروج از معامله را در یک قیمت دقیق و از پیش تعیین شده فراهم کنند. این شیوه از معاملات بر اساس برنامه‌ریزی منطقی و نه احساسات لحظه‌ای اجرا می‌شوند.
برای آموزش رایگان فارکس از شما دعوت می‌کنیم دوره رایگان 100 گام تا پراپرا مشاهده کنید تا به صورت حرفه‌ای تر فارکس را یاد بگیرید.
در این قسمت تمام اصطلاحات مرتبط با مدیریت سرمایه که در قسمت ترمینال متاتریدر است را آموزش می‌دهیم. به صورت کلی مبانی مدیریت سرمایه در فارکس و بازارهای اهرمی بسیار اهمیت دارد. دانستن اصطلاحات مربوط به مدیریت حساب قطعا بازدهی شما را در معاملات افزایش می‌دهد.
این اصطلاحات عبارت‌اند از:
مارجین (Margin): مارجین در فارکس به مبلغی از سرمایه شما گفته می‌شود که بروکر آن را به عنوان وثیقه یا تضمین برای باز کردن و نگهداری یک معامله بلوکه می‌کند.
بالانس (Balance): نشان دهنده میزان سرمایه شما است به عبارت دیگر مقدار پولی است که در حساب معاملاتی شما وجود دارد و تنها با بستن معاملات تغییر می‌کند
ایکوتی (Equity): ایکوتی نشان دهنده ارزش کل حساب شما به صورت شناور در لحظه است معاملات شما تا زمانی که بسته نشدن صرفتا روی ایکوتی تاثیر می‌گذارند.
فری مارجین (Free-Margin): فری مارجین در فارکس درواقع نشان دهنده میزان مارجین آزاد از بالانس شما است که هم‌چنان می‌توانید براساس آن وارد معامله شوید.
مارجین لول (Margin Level): این یک نسبت درصدی است که مشخص می‌کند چقدر از سرمایه واقعی شما در مقایسه با پولی که برای معاملات باز شما درگیر است.
به صورت کلی مبانی مدیریت سرمایه در فارکس و بازارهای اهرمی بسیار اهمیت دارد. دانستن اصطلاحات مربوط به مدیریت حساب قطعا بازدهی شما را در معاملات افزایش می‌دهد.
جفت ارزها در فارکس نشان‌دهنده ارزش نسبی دو پول ملی در برابر یکدیگر هستند، که به معامله‌گران امکان می‌دهند با خرید یک ارز و فروش همزمان دیگری، از نوسانات نرخ ارز کسب سود کنند. درواقع بازار فارکس برای مبادلات ارزی است و بزرگ‌ترین بازار جهان است. بازار فارکس یا همان بازار مبادلات ارزی ساختار متفاوتی با سایر بازارها دارد.
فرض کنید نرخ تبادل EUR/USD برابر با 1.0870 است. این یعنی برای خرید 1 یورو (EUR)، شما باید 1.0870 دلار آمریکا (USD) بپردازید. یا برعکس، با 1.0870 دلار آمریکا می‌توانید 1 یورو بخرید.
هر جفت ارز از دو ارز تشکیل شده است شامل:
ارز پایه – Base Currency: این ارز در سمت چپ قرار می‌گیرد زمانی که دستور Buy را انتخاب می‌کنید درواقع ارز اصلی را خریداری می‌کنید این ارز، واحد مرجع ما است.
ارز متقابل – Counter Currency: به آن ارز مظنه (Quote Currency) هم می‌گویند این ارز در سمت راست قرار می‌گیرد و با زدن دکمه Sell در واقع شما این ارز را خریداری می‌کنید.
به صورت کلی طبقه‌بندی جفتارزها در بحث مدیریت سرمایه به شدت اهمیت دارد. چرا که ارزهایی که مبنای یکسانی دارند به صورت تکنیکالی حرکت مشابه‌ای را تکرار می‌کنند یا ارزهایی که مبنای اقتصادی یکسانی دارند در سنتیمنت مثبت و منفی واکنش مشابهی را نشان می‌دهند. به همین دلیل برای مدیریت ریسک، مدیریت سرمایه و تشکیل پرتفوی‌ها باید به این نکته توجه داشته باشید.
نمادهای معاملاتی فارکس جفت ارزها هستند. فارکس مخفف Foreign Exchange به معنای تبادل ارزهای خارجی است، اصلی‌ترین چیزی که در فارکس معامله می‌شود، ارز کشورهای مختلف است. علاوه بر جفت ارزها نمادهای معاملاتی دیگری نیز در بروکرهای فارکس معامله می‌شود از جمله:
کالاها | Commodities: پنبه، شکر، قهوه
انرژی | Energy: نفت،گاز
فلزات | Metal: طلا، نقره، مس
شاخص‌های سهام | Indices: مانند شاخص S&P 500 یا داو جونز
سهام شرکت‌ها | Stocks: سهام شرکت‌هایی مانند اپل یا آمازون
ارزهای دیجیتال | Crypto Currencies: مانند بیت‌کوین و اتریوم
یک اشتباه رایج بین اکثر فعالین بازارهای مالی وجود دارد که معاملات شامل انس جهانی، نفت، سهام و… را جز بازار فارکس می‌دانند. این درحالی است که نمادهای معاملاتی فارکس صرفا جفت ارز است. سایر نمادهایی که معامله‌گران ترید می‌کنند درواقع قراردادهای سی اف دی (CFD) هستند که بروکرهای فارکس آنها را ارائه می‌دهند و به بازار فارکس ارتباطی ندارد.
سواپ (Swap) در یک تعریف ساده، هزینه یا درآمدی است که برای نگهداری یک معامله در بازار فارکس برای یک شبانه روز یا بیشتر به حساب شما واریز یا از آن کسر می‌شود. البته این تعریف ظاهری از سواپ است نیاز داریم به صورت مفهمومی به این موضوع نگاه کنیم.
زمانی که شما یک پوزیشن در فارکس باز می‌کنید. درواقع یک ارزی را در مقابل ارز دیگر خریداری می‌کنید. به عبارت دیگر با خرید یک ارز، ارز مقابل را می‌فروشید. همان گونه که می‌دانید هر ارزی متعلق به یک کشور است و کشورها نرخ بهره متفاوتی با یکدیگر دارند. به همین دلیل باید اختلاف نرخ بهره به شما پرداخته شود یا شما به بروکر خود پرداخت کنید.
شما می‌توانید به سادگی در متاتریدر اطلاعات مربوط به سواپ را منتشر کنید. کافیست در قسمت watchlist روی هر نماد کلیک راست کنید و گزینه specification را انتخاب کنید در این حالت اطلاعات مربوط به نماد و سواپ جفت ارز مورد نظر خود را مشاهده می‌کنید.
یک نکته مهم را در نظر بگیرید که در اکثر بروکرها روزچهارشنبه میزان سواپ برای سه روز محاسبه می‌گردد. یعنی اگر حتی یک روز پوزیشن شما باز باشد و از چهارشنبه به پنج شنبه منتقل شود سواپ روز شنبه و یک‌شنبه نیز محاسبه می‌گردد.
برای آموزش رایگان فارکس از شما دعوت می‌کنیم دوره رایگان 100 گام تا پراپرا مشاهده کنید تا به صورت حرفه‌ای تر فارکس را یاد بگیرید.
سشنهای معاملاتی فارکس، زمان‌هایی از شبانه‌روز هستند که بازارهای مالی در مناطق مختلف جهان فعال می‌شوند. ار آنجایی که بازار فارکس یک بازار بین‌المللی و 24 ساعته است در هر زمانی از این چرخه روزانه یک بازار فعال می‌شود. آگاهی از سشنهای فارکس برای شناخت جریان نقدینگی و نوسانات بازار بسیار اهمیت دارد.
شما می‌توانید از سایت forexfactoryو Baybypips سشنهای معاملاتی فارکس را مشاهده کنید. حتما توجه داشته باشید که از هر سایتی سشنهای معاملاتی را بررسی می‌کنید زمان سایت را به زمان محلی خود تغییر دهید. برای آموزی کامل سایت فارکس فکتوری کلیک کنید.
به صورت کلی اگر شما معامله‌گر روزانه نیستید و به صورت بلند مدت معامله می‌کنید سشنهای معاملاتی فارکس روی معاملات شما نیز تاثیر ندارند. اما در مورد اسکلپرها و معامله‌گران روزانه این موضوع صادق نیست.
صندوقهای ای تی اف (ETF) و صدور و ابطالی در بازار سرمایه ایران یکی از ابزارهای مهم برای مدیریت غیرمستقیم دارایی‌ها هستند و می توانند نقش مهمی در بهینه سازی سبد سرمایه گذاری داشته باشند.
صندوق ETF مخفف عبارت “Exchange-Traded Fund” و به معنای صندوق قابل معامله در بورس است. این نوع صندوقهای سرمایه‌گذاری مانند سهام در بورس معامله می‌شوند و قیمت آنها در طول روز کاری تغییر می‌کند.هر صندوق ETF، سبدی از دارایی‌های مختلف مانند سهام، اوراق قرضه، طلا یا سایر کالاها را در خود جای می‌دهد. با خرید واحدهای این صندوق، شما به طور غیرمستقیم در این سبد متنوع سرمایه‌گذاری می‌کنید.
درواقع با خرید یک صندوق سرمایه‌گذاری شما مجموعه‌ای از دارایی‌ها را خریداری می‌کنید. این باعث می‌شود که در سبد خودتان دارایی‌های متنوعی را داشته باشید و بتوانید ریسک سرمایه‌گذاری خود را کاهش دهید. همچنین از توانایی و مهارت تحلیلی مدیران صندوق استفاده کنید.
صندوقهای صدور و ابطالی، نوعی از صندوقهای سرمایه‌گذاری هستند که خرید و فروش واحدهای آنها مستقیماً از طریق مدیر صندوق یا وب‌سایت اختصاصی آن انجام می‌شود. این روش با صندوقهای ETF که واحدهای آنها در بورس معامله می‌شوند، متفاوت است. درواقع صندوقهای صدور و ابطالی خارج از بورس معامله می‌شوند.
اگرچه هر دو نوع صندوق سرمایه‌گذاری با هدف جذب سرمایه از سرمایه‌گذاران و تخصیص آن در بازارهای مختلف فعالیت می‌کنند، اما تفاوت‌های مهمی در سازوکار، نقدشوندگی، کشف قیمت، و تجربه کاربری دارند. در این مطلب، به‌صورت تحلیلی این تفاوت‌ها را بررسی می‌کنیم و نقاط قوت و ضعف هر نوع را برای سرمایه‌گذاران مختلف شرح می‌دهیم.
نحوه خرید و فروش صندوق ای تی اف و صندوق صدور و ابطالی
در صندوقهای صدور و ابطالی، خرید و فروش از طریق سایت اختصاصی صندوق یا سامانه‌های واسط انجام می‌شود. سرمایه‌گذار درخواست خرید را ثبت می‌کند و قیمت نهایی، معمولاً با محاسبه‌ی خالص ارزش روز دارایی‌ها (NAV) در روز کاری بعد مشخص می‌شود. این یعنی خرید بر اساس قیمت لحظه‌ای نیست، بلکه بر پایه ارزش واقعی دارایی‌های صندوق در پایان روز محاسبه می‌شود.
در مقابل، صندوقهای ETF درست مانند سهام در بازار بورس معامله می‌شوند. سرمایه‌گذار می‌تواند در طول ساعات معاملات با استفاده از کد بورسی، این واحدها را بخرد یا بفروشد. قیمت معامله شده در ETFها لحظه‌ای و متاثر از عرضه و تقاضای بازار است، هرچند معمولاً نزدیک به NAV باقی می‌ماند. این تفاوت در سازوکار خرید و فروش، مهم‌ترین تفاوت بین این دو نوع صندوق است.
بررسی سرعت نقدشوندگی
صندوق ای تی اف (ETF) از نظر نقدشوندگی وضعیت بهتری دارند. چون در بازار بورس معامله می‌شوند، سرمایه‌گذار می‌تواند در لحظه تصمیم به فروش بگیرد و اگر خریدار در بازار وجود داشته باشد، معامله انجام می‌شود. وجه حاصل از فروش معمولاً ظرف دو روز کاری تسویه و به حساب فرد واریز می‌شود.
در صندوقهای صدور و ابطالی، فروش از طریق ثبت درخواست ابطال انجام می‌شود. پس از ثبت، فرآیند محاسبه NAV و واریز وجه ممکن است چند روز طول بکشد. بنابراین، اگر سرعت دسترسی به نقدینگی برای سرمایه‌گذار مهم باشد، ETF گزینه مناسب‌تری است.
کشف قیمت و شفافیت اطلاعات
در صندوقهای صدور و ابطالی، قیمت تنها یک بار در روز و پس از پایان معاملات محاسبه و اعلام می‌شود؛ این قیمت همان NAV است. بنابراین سرمایه‌گذار در زمان خرید یا فروش نمی‌داند دقیقاً با چه قیمتی معامله انجام خواهد شد.
اما در صندوق ای تی اف (ETF)، چون واحدها در بازار بورس خرید و فروش می‌شوند، قیمت لحظه‌ای آنها در تابلو معاملات قابل مشاهده است. سرمایه‌گذار می‌تواند بر اساس این اطلاعات تصمیم‌گیری کند. البته گاهی قیمت این صندوق ها ممکن است اندکی با NAV تفاوت داشته باشد اما شفافیت لحظه‌ای معاملات از مزایای مهم این صندوقها است.
سایت فیپیران به صورت تخصصی بر روی صندوقهای سرمایه‌گذاری (از جمله ETFها) متمرکز است. شما می‌توانید در این سایت اطلاعات کاملی مثل بازدهی، عملکرد ماهانه، ترکیب دارایی‌ها و مقایسه بین صندوقهای مختلف را پیدا کنید که برای تصمیم‌گیری در مورد صندوقهای ETF و صدور و ابطالی بسیار کاربردی است.
کارمزدها و هزینه‌های صندوق ای تی اف و صندوق صدور و ابطالی
در هر دو نوع صندوق، هزینه‌هایی نظیر کارمزد مدیریت، کارمزد متولی و حسابرس و… وجود دارد. اما یک تفاوت مهم، هزینه‌ی خرید و فروش واحدهاست. در صندوقهای صدور و ابطالی، معمولاً کارمزدی بابت خرید یا فروش از طرف سرمایه‌گذار پرداخت نمی‌شود یا بسیار ناچیز است.
در حالی که در صندوقهای ETF، چون معاملات از طریق سامانه معاملات بورس انجام می‌شود، کارمزد معاملاتی طبق نرخ‌های اعلام شده از سرمایه‌گذار کسر می‌گردد. این تفاوت ممکن است برای سرمایه‌گذارانی که در بازه‌های زمانی کوتاه‌مدت قصد معامله دارند، اهمیت داشته باشد.
ساختار مدیریتی و الزامات قانونی
از نظر ساختار کلی، هر دو نوع صندوق تحت نظارت سازمان بورس، با حضور مدیر صندوق، متولی، حسابرس و … فعالیت می‌کنند. اما صندوقهای ETF موظف‌اند یک بازارگردان داشته باشند که وظیفه حفظ نقدشوندگی و جلوگیری از فاصله زیاد قیمت بازار و NAV را بر عهده دارد.
این الزام باعث می‌شود عملیات اجرایی ETFها کمی پیچیده‌تر و قانون‌مندتر باشد. در مقابل، صندوقهای صدور و ابطالی معمولاً فرآیند اجرایی ساده‌تری دارند و بیشتر به سرمایه‌گذاران خرد با اهداف بلندمدت خدمات می‌دهند.
صندوق ای تی اف بهتر است یا صندوق صدور و ابطالی؟
اگر شما به دنبال سرمایه گذاری هستید که امکان معامله در لحظه، نقدشوندگی بالا و شفافیت اطلاعاتی فوری داشته باشد، صندوقهای ETF گزینه مناسب‌تری برایتان هستند. این صندوقها بیشتر مورد توجه افراد آشنا به بورس یا کسانی است که می‌خواهند از نوسانات کوتاه‌مدت بازار بهره‌برداری کنند.
در مقابل، اگر شما جزو آن دسته از سرمایه‌گذارانی هستید که تمایلی به فعالیت در بازار بورس ندارید، یا سرمایه‌گذاری را به‌عنوان ابزاری بلندمدت و کم‌ریسک می‌دانید، صندوقهای صدور و ابطالی با ساختار ساده‌تر و کارمزد پایین‌تر انتخاب مناسبی برای شما هستند.
جمع‌بندی
در نهایت، انتخاب بین صندوق ای تی اف و صندوق صدور و ابطالی به نوع سرمایه‌گذار، اهداف مالی، میزان آشنایی با بورس و نیاز به نقدشوندگی بستگی دارد. اگر برایتان مهم است که دارایی‌تان همیشه قابل معامله باشد و بتوانید در لحظه ورود یا خروج انجام دهید، ETFها گزینه بهتری هستند.
اما اگر بیشتر به دنبال یک سرمایه‌گذاری کم‌دردسر، با کارمزد پایین و برای افق بلندمدت هستید، صندوقهای صدور و ابطالی می‌توانند انتخابی قابل اتکا باشند. هر دو ابزار می‌توانند به‌درستی و در کنار هم، بخشی از یک سبد سرمایه‌گذاری متنوع را تشکیل دهند و به شما در مسیر ساختن آینده مالی مطمئن‌تر کمک کنند.
ما در گروه مالی پاکدامن سعی داریم با انتشار مقالات در حوزه سواد مالی موجب ارتقا کیفیت سرمایه‌گذاری و مدیریت ریسک شویم.
صندوق سرمایه گذاری می‌تواند گزینهای مناسبی برای سرمایه‌گذار عموم یاشد. چرا که اکثر مردم تخصص کافی در بازارهای مالی ندارند. سرمایه‌گذاری در بازارهای مالی همواره با ریسک‌هایی همراه است که افراد کم‌تجربه را ممکن است دچار سردرگمی کند. برای کسانی که به دنبال کسب بازدهی در بازار سرمایه هستند اما تخصص یا زمان کافی برای تحلیل و بررسی بازار را ندارند، صندوقهای سرمایه‌گذاری می‌توانند گزینه مناسب باشند.
این صندوقها با مدیریت حرفه‌ای دارایی‌ها، امکان سرمایه‌گذاری غیرمستقیم را برای عموم فراهم می‌کنند و ریسک‌ها را به شکل قابل توجهی کاهش می‌دهند. صندوق های سرمایه‌گذاری منابع مالی سرمایه‌گذاران را جمع‌آوری کرده و آنها را در ترکیبی از اوراق بهادار مانند سهام، اوراق بدهی، سپرده‌های بانکی و سایر ابزارهای مالی سرمایه‌گذاری می‌کند.
مدیریت این صندوقها توسط تیمی از تحلیلگران و مدیران حرفه‌ای انجام می‌شود که به‌صورت مداوم بازار را رصد کرده و پرتفوی صندوق را بهینه می‌کنند.
ویژگی‌ها و کاربرد صندوقهای سرمایه‌گذاری
صندوقها به دلایل مختلفی مورد توجه سرمایه‌گذاران قرار گرفته‌اند. در ادامه به برخی از مهم‌ترین ویژگی‌های آنها اشاره می‌کنیم:
مدیریت حرفه‌ای: یکی از بزرگ‌ترین مزایای این صندوقها بهره‌مندی از تیم متخصص برای انتخاب دارایی‌ها و مدیریت ریسک است.
تنوع پرتفوی: با سرمایه‌گذاری در صندوق سرمایه گذاری، سرمایه شما به صورت غیرمستقیم در سبدی متنوع از دارایی‌ها قرار می‌گیرد که این موضوع ریسک را کاهش می‌دهد.
نقدشوندگی مناسب: بسیاری از صندوقها امکان خرید و فروش روزانه یا هفتگی را برای سرمایه‌گذاران فراهم می‌کنند.
دسترسی آسان: حتی با مبالغ کم نیز می‌توان در بسیاری از صندوقها سرمایه‌گذاری کرد، که این موضوع دسترسی عموم مردم به بازار سرمایه را تسهیل می‌کند.
انواع صندوق سرمایه گذاری
در بازار سرمایه ایران صندوقهای متنوعی فعالیت دارند که هر یک ساختار، ترکیب دارایی و هدف متفاوتی دارند. انتخاب درست بین آنها نیازمند آشنایی با انواع صندوقها است:
۱- صندوقهای درآمد ثابت
این صندوق سرمایه گذاری عمده دارایی خود را در اوراق بدهی دولتی، سپرده‌های بانکی و سایر ابزارهای مالی کم‌ریسک سرمایه‌گذاری می‌کنند.
۲- صندوق سرمایه گذاری سهامی
بخش عمده دارایی این صندوقها در بازار سهام سرمایه‌گذاری می‌شود.
۳- صندوقهای مختلط
در این نوع صندوقها، بخشی از دارایی در سهام و بخشی دیگر در اوراق با درآمد ثابت سرمایه‌گذاری می‌شود.
۴- صندوقهای طلا
صندوقهای سرمایه گذاری طلا دارایی خود را در گواهی سپرده سکه طلا و ابزارهای مالی مبتنی بر طلا سرمایه‌گذاری می‌کنند.
۵- صندوقهای قابل معامله (ETF)
این صندوق سرمایه گذاری روی تابلو بورس معامله می‌شوند و واحدهای آنها مانند سهام عادی خرید و فروش می‌شوند.
۶- صندوقهای جسورانه
این صندوقها به سرمایه‌گذاری در کسب‌وکارهای نوپا، استارتاپ‌ها یا طرح‌های نوآورانه می‌پردازند.
۷- صندوقهای شاخصی
صندوقهای سرمایه‌گذاری شاخصی عملکرد خود را بر اساس یک شاخص مشخص در بازار (مثل شاخص کل یا شاخص هم وزن ) تنظیم می‌کنند.
۸- صندوق سرمایه گذاری بخشی
صندوقهای بخشی دارایی خود را فقط در یک صنعت یا بخش خاص از بازار (مانند پتروشیمی، بانکی، خودرویی و…) سرمایه‌گذاری می‌کنند.
۹- صندوقهای اهرمی
صندوق سرمایه گذاری اهرمی برای کسانی طراحی شده‌اند که به‌دنبال کسب سود بیشتر از نوسانات بازار هستند.
مزایا و معایب صندوقهای سرمایه‌گذاری
مزایا صندوق سرمایه گذاری
مدیریت حرفه‌ای سرمایه
کاهش ریسک از طریق تنوع در پرتفوی
دسترسی آسان و شروع با سرمایه کم
شفافیت اطلاعات و نظارت قانونی
نقدشوندگی بالا (در بسیاری از صندوقها)
معایب صندوق سرمایه گذاری
عدم کنترل مستقیم سرمایه‌گذار بر ترکیب دارایی‌ها
ریسک نوسانات بازار (به‌ویژه در صندوقهای سهامی و طلا)
در برخی صندوقها، محدودیت در خروج سریع سرمایه
نحوه خرید و فروش واحدهای صندوق سرمایه گذاری
برای سرمایه‌گذاری در صندوقها دو روش اصلی وجود دارد:
صندوقهای صدور و ابطالی: مراجعه مستقیم به سایت یا شعبه صندوق.
صندوقهای قابل معامله (ETF): خرید و فروش مانند سهام از طریق سامانه‌های معاملاتی کارگزاری‌ها.
چگونه صندوق سرمایه‌گذاری مناسب را انتخاب کنیم؟
در انتخاب یک صندوق مناسب، به نکات زیر توجه کنید:
میزان ریسک‌پذیری خودتان را مشخص کنید
نوع دارایی‌هایی که صندوق در آنها سرمایه‌گذاری می‌کند را بررسی کنید
عملکرد گذشته و ثبات بازدهی صندوق را ارزیابی کنید
کارمزدها و هزینه‌های صندوق را در نظر بگیرید
ترکیب تیم مدیریت و شفافیت اطلاعات صندوق اهمیت زیادی دارد
جمع بندی
صندوقهای سرمایه‌گذاری به‌عنوان یکی از ابزارهای نوین و حرفه‌ای سرمایه‌گذاری در بازار سرمایه ایران، فرصتی را فراهم می‌کنند. ما در گروه مالی پاکدامن در تلاش هستیم که همواره دانش مالی شما را افزایش دهیم.
سواپ (Swap) در یک تعریف ساده، هزینه یا درآمدی است که برای نگهداری یک معامله در بازار فارکس برای یک شبانه روز یا بیشتر به حساب شما واریز یا از آن کسر می‌شود. البته این تعریف ظاهری از سواپ است نیاز داریم به صورت مفهمومی به این موضوع نگاه کنیم.
زمانی که شما یک پوزیشن در فارکس باز می‌کنید. درواقع یک ارزی را در مقابل ارز دیگر خریداری می‌کنید. به عبارت دیگر با خرید یک ارز، ارز مقابل را می‌فروشید. همان گونه که می‌دانید هر ارزی متعلق به یک کشور است و کشورها نرخ بهره متفاوتی با یکدیگر دارند. به همین دلیل باید اختلاف نرخ بهره به شما پرداخته شود یا شما به بروکر خود پرداخت کنید. برای دکر بهتر به مثال زیر توجه کنید:
فرض کنید شما جفت‌ارز یورو در مقابل دلار آمریکا (EUR/USD) را معامله می‌کنید. نرخ بهره بانک مرکزی اروپا (EUR) ۴.۲۵٪ و نرخ بهره بانک مرکزی آمریکا (USD) ۵.۵۰٪ است. شما در این معامله یورو را در مقابل دلار آمریکا خریداری می‌کنید. یعنی یورو را نگه‌میدارید و دلار را می‌فروشید.
به زبان دیگر در این معامله، شما ارزی با نرخ بهره پایین‌تر یورو را خریده‌اید. همزمان، ارزی با نرخ بهره بالاتر دلار را فروخته‌اید. از آنجا که نرخ بهره ارزی که خریده‌اید کمتر از ارزی است که فروخته‌اید، شما باید به بروکر خود سواپ منفی پرداخت کنید. این هزینه هر شب در رول اور (Rollover) یعنی پروسه انتقال یک پوزیشن باز به روز معاملاتی بعدی از حساب شما کسر می‌شود.
فرمول محاسبه سواپ
شما می‌توانید به سادگی در متاتریدر اطلاعات مربوط به سواپ را منتشر کنید. کافیست در قسمت watchlist روی هر نماد کلیک راست کنید و گزینه specification را انتخاب کنید در این حالت اطلاعات مربوط به نماد و سواپ جفت ارز مورد نظر خود را مشاهده می‌کنید. همچنین برای محاسبه سواپ می‌توانید از فرمول زیر استفاده کنید.
Swap Amount = Pip Value × Swap Rate × Number of Lots
البته در نظر داشته باشید شما نیاز ندارید این محاسبات را به صورت دستی انجام دهید بلکه خود متاتریدر میزان سواپ به ازای یک لات را به شما نشان می‌دهد و شما به راحتی می‌توانید بر مبنای حجم خود آن را محاسبه یا از ماشین حساب‌های محاسبه سواپ استفاده کنید.
حساب‌های اسلامی
در کشورهای اسلامی به دلیل ملاحظه‌های دینی تریدرها ترجیح می‌دهند سود پرداخت نکنند. برای رفع این مشکل بروکرهایی که در کشورهای اسلامی فعالیت می‌کنند از حساب‌های اسلامی یا سواپ فری استفاده می‌کنند. در این حال تریدرها برای نگه‌داشتن پوزیشن سواپ پرداخت یا دریافت نمی‌کنند.
در نظر داشته باشید که حساب‌های بدون سواپ در فارکس به صورت کامل بدون سواپ نیستند بلکه قوانین مشخصی دارند. به این شکل که ممکن است تا یک دوره زمانی یک الی دو هفته‌ای سواپ دریافت نکنند و بعد از آن هزینه نگهداری معاملات را باید پرداخت کنند.
اگر پوزیشن شما از این دوره زمانی مشخص فراتر برود، بروکر ممکن است به جای سواپ، یک هزینه ثابت (Fixed Fee) را برای هر روز یا هفته‌ای که پوزیشن باز می‌ماند، از شما کسر کند. این هزینه اغلب به عنوان “هزینه مدیریتی” یا “Administrative Fee” شناخته می‌شود و جایگزین سواپ می‌شود.
هدف این نوع حساب‌ها، تطبیق با قوانین شریعت اسلامی است که دریافت یا پرداخت ربا (بهره) را ممنوع کرده است. به همین دلیل، بروکرها به جای سواپ (که بر اساس نرخ بهره است)، از یک هزینه ثابت استفاده می‌کنند تا هم به نیازهای مشتریان مسلمان پاسخ دهند و هم بتوانند هزینه‌های عملیاتی خود را پوشش دهند.
هزینه نگهداری
همان‌گونه که در بالا توضیح دادیم پایه و اساس محاسبه سواپ در فارکس نرخ بهره کشورها است. با توجه به اختلاف نرخ بهره بین ارزها سواپ مثبت یا منفی شکل می‌گیرد اما این سوال پیش می‌آید که در سایر نمادهای معاملاتی مثل انس جهاین، کامودیتی‌ها، انرژی و به صورت کلی قراردادهای CFDمبنای محاسبه سواپ چیست؟ چرا که مانند ارزها متعلق به یک کشور خاص نیستند و نرخ بهره روی آنها تاثیرگذار نیست.
به عنوان مثال طلا یک ارز ملی نیست که نرخ بهره آن توسط بانک مرکزی تعیین شود. بنابراین، نحوه محاسبه سواپ برای طلا کمی متفاوت از جفتارزها است. به جای نرخ بهره بانکی، سواپ طلا بر اساس مفهومی به نام «هزینه نگهداری» (Cost of Carry) محاسبه می‌شود.
این هزینه شامل موارد زیر است: این اصلی‌ترین بخش سواپ طلا است. فرض کنید شما ۱۰۰ اونس طلا می‌خرید. برای خرید این طلا، بروکر شما باید این مقدار پول را تأمین کند. بروکر برای تأمین این سرمایه، خودش باید از جایی پول قرض بگیرد و برای آن بهره پرداخت کند. این نرخ بهره معمولاً بر اساس نرخ‌های مرجع بین‌المللی مانند SOFR (نرخ تأمین مالی امن شده یک شبه) در ایالات متحده تعیین می‌شود.
درواقع سواپ طلا (XAU/USD) به تفاوت نرخ بهره دلار آمریکا (USD) و نرخ بهره نگهداری طلا بستگی دارد. به صورت کلی سواپ برای کالاها و CFDها یک مفهوم مجزا از سواپ ارزی نیست، بلکه یک فرمول کلی‌تر و جامع‌تر است. سواپ در این دارایی‌ها، هزینه خالص نگهداری آنها برای یک شبانه‌روز است که از جمع هزینه‌های مختلف (مانند بهره و انبارداری) و کسر منافع (مانند سود سهام) به دست می‌آید.
نکته مهم
یک نکته مهم را در نظر بگیرید که در اکثر بروکرها روزچهارشنبه میزان سواپ برای سه روز محاسبه می‌گردد. یعنی اگر حتی یک روز پوزیشن شما باز باشد و از چهارشنبه به پنج شنبه منتقل شود سواپ روز شنبه و یک‌شنبه نیز محاسبه می‌گردد.
اگر می‌خواهید حساب شما سواپ فری شود باید طبق یک درخواست از بروکر خود بخواهید تا برای شما فعال کنند. چرا که بسیاری از بروکرها به صورت خودکار این کار را انجام نمی‌دهند. همچنین قوانین مربوط به حساب اسلامی را نیز به صورت کامل در بروکر خود مطالعه کنید.
به صورت کلی سواپ هزینه‌ای است که شما باید در معاملات خود لحاظ کنید. اگر معامله‌گر روزانه هستید قطعا به آن نیازی پیدا نمی‌کنید ولی اگر به صورت بلند مدت معامله می‌کنید حتما باید به آن توجه داشته باشید.
تمام مواردی که شما در پنجره سفارشات وارد می‌کنید بعد از اجرای سفارش می‌توانید روی چارت قیمت مشاهده کنید.
به صورت کلی اگر شما معامله‌گر روزانه نیستید و به صورت بلند مدت معامله می‌کنید سشنهای معاملاتی فارکس روی معاملات شما نیز تاثیر ندارند. اما در مورد اسکلپرها و معامله‌گران روزانه این موضوع صادق نیست.
